৩০-১০-২০০৮

 ৩০-১০-২০০৮

-------------------

কুমুদ ঘোষ

-------------------

মৃত্যুৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত কোনে কি কৈছিল

কোনে ক'ব মোক?

 

ধোঁৱা ধূলিত ডুবি আছিল উৰণীয়া সাঁকো

পৰিসংখ্যা বিচাৰি ভ্ৰমি আছিল সাংবাদিক বন্ধু,

কিহৰ খং ক্ষোভত

জাহ গৈছিল জুই নুমুওৱা গাড়ী

কোনে ক'ব মোক?

 

কিমান সৰিছিল অশ্ৰু, কাৰ শৰীৰত কিমান লাগিছিল

চিনাকি অচিনাকিৰ তেজ,

কিমান ভয়ত ডুবি আছিল গুৱাহাটী

কিমান ভয়ত পেপুৱা লাগিছিল কোলাৰ কেঁচুৱা

কোনে ক'ব মোক?

 

আকাশলৈ চাই যিসকলে মাতিছিল

ঈশ্বৰ, আল্লা অথবা যীশুক

কোনে কেনেকৈ জুখিব ভগৱানৰ সেই নিষ্ক্রিয় মুহূর্ত?

 

৩০-১০-২০০৮

শোকত শিল হৈ আছিল প্ৰতিজন মানুহ,

মাতিবলৈ মাত নাছিল

ওঁঠবোৰ কঁপি আছিল শোকত৷

 

শগুণ এটাৰ মুখত ভেনভেনাই আছিল মাখি!

অসময়

অসময়

----------

কুমুদ ঘোষ

---------------

ঘটিব লগাবোৰ নঘটে

নঘটিব লগাবোৰ ঘটি থাকে প্ৰতিনিয়ত।

 

মৰা মাছৰ দৰে উপঙি আছোঁ

যুদ্ধ আৰু দুৰ্ভিক্ষৰ সমুদ্রত।

 

নীতিৰ বাবে ভাগ হৈছে নীতি

নীতিবাগীশে এৰিছে‍ থৰ-কাছুটি।

 

মৰি মৰি নমৰা ক্ষণত

পাহৰি যাওঁ নাম ধাম, সঠিক ঠিকনা।

চকুৰ আগত বেলতলা,

বুঢ়া আঙুলি দেখুৱাই

সৌৱা বাঢ়ি আহিছে মৃত্যুৰ পাহাৰ।

 

ধূপ-ধূণাৰ গোন্ধ, আত্মীয়ৰ চিতা

নাকত লাগে এক।

 

নিজৰ ওচৰত নিজেই এতিয়া এক বিষ্ময়।

অসমীয়া লিটল মেগাজিনৰ ভুৱনঃ যোৰহাটৰ ভূমিকা

 

যোৰহাটৰ লিটল মেগাজিনৰঃ এক চমু অৱলোকন

 

আখ্যানৰ আঁৰৰ কথা

 আখ্যানৰ আঁৰৰ কথা

------------------

কুমুদ ঘোষ

--------------

বাৰমহলীয়া ঘৰৰ বেৰত শেলুৱৈ!

ভাল কথা, শেলুৱৈয়ে ঠাই এধানি পাইছে।

 

বাৰমহলীয়া ঘৰৰ

সাত নম্বৰ মহলাৰ দুখন বেৰৰ ফাঁকত

জৰি এজোপা গজিছে,

ভাল কথা। গজিছে গজক। বাঢ়ক।

 

নগৰখনৰ দূৰ-দূৰণিলৈকে গছৰ নামত কোনো ছাঁ নাই,

চৰাইৰ নামত নাই কোনো চুবুৰি।

 

ধন্যবাদ সেই সাহসী চৰাইজনীক

যিয়ে বাৰমহলীয়া ঘৰৰ সাত নম্বৰ মহলাত

বিষ্ঠা সিঁচি

জৰিজোপাক নগৰখনলৈ স্বাগতম জনালে।

 

জন-অৰণ্যৰ প্ৰতিজনী চৰাই

ঠিক সেই চৰাইজনীৰ দৰে সাহসী হ'লে

নগৰখন এদিন সেউজীয়া হ'ব।

এপাৰ্টমেণ্টবোৰৰ নামৰ সলনি

গছবোৰৰ নিজৰ নামেৰে ছাঁবোৰৰ নাম হ'ব।

 

ছাঁবোৰৰ একোটা নিজস্ব নাম থকা ভাল!

 

নগৰখন সেউজীয়া হ'লে

চৰাইবোৰক ছাঁবোৰৰ নামকৰণ কৰিবলৈ আজিয়েই

প্ৰস্তাৱ এটা লৈ থোৱা ভাল হ'ব।

 

নামকৰণত মানুহৰ নিচিনা ভুল চৰাইয়ে নিশ্চয় নকৰে,

ভুলতো সিহঁতে গছ নথকা ৱাৰ্ডৰ নাম সেউজপুৰ নাৰাখে। ∆∆∆

 

মানুহ বিষয়ক

মানুহ বিষয়ক

------------------

কুমুদ ঘোষ

--------------

সৰুতে দেখা গছপুলিজোপাৰ ঘা ডোখৰ

এতিয়া ধোন্দ হ'ল।

 

সাপ আৰু চৰায়ে এতিয়া তাত

কুক্-ভাক্ খেলে।

 

বুকুৰ বিষ বুকুত সাবটি

গছজোপাই চাই থাকে চৰাইৰ চুবুৰিৰ ব্যস্ততা,

সাপৰ মোট সলোৱা।

 

প্ৰতিজন মানুহ গছৰ নিচিনা,

বুকুত লালন কৰে সাপ আৰু চৰাইৰ চুবুৰি।

বিষ বাঢ়ি গৈ থাকিলেও

এটা বয়সত

একোৱেই বিৰক্ত নকৰে মানুহক।

 

মানুহৰ বুকুৰ ধোন্দতকৈ ডাঙৰ ধোন্দ কোনো গছতে নাই,

এই ধোন্দত ডাঙৰ হোৱা প্ৰকাণ্ড সাপ আৰু চৰাই

প্ৰকৃতিৰ আন ক'তোৱেই নাই। ∆∆∆