ম'বাইল ফ'নৰ টাৱাৰটো প্ৰথম বহুৱাবলৈ আহোঁতে বুঢ়ীয়ে মনতে ৰং পাইছিল । মানুহক ঘৰৰ ঠিকনাটো দিবলৈ সুবিধা হ'ব । কালি তিনি বছৰৰ মূৰত চহৰৰ পৰা অহা নাতিটোৰ সেমেকা মুখখন দেখি বুঢ়ীয়ে সুধিলে,'কি হ'ল, মন মাৰি আছ'যে ?' নাতি ল'ৰাটোৱে হাতত লৈ থকা কেমেৰাটো বেগত সুমুৱাই ক'লে,'আইতা এই যমদূতটো আহিল যেতিয়া তোমাৰ বাৰীত থকা টোকোৰা চৰাইৰ ফ'ট ল'বলৈ মই চাগে' আৰু দুনাই নাহোঁ !' বুঢ়ীয়ে একো নামাতিলে । নিজৰ শোৱনি কোঠাৰ পৰা জীৰ্ণ টোকোৰা চৰাইৰ বাহ এটা আনি নাতিয়েকৰ হাতত দি ক'লে,'সিহঁতবোৰে কেতিয়াবাই এই ঠাই এৰিলে অ' বোপাই । তোলৈ বুলি এই বাহটোকে থৈছিলোঁ । মই চকু মুদিবলৈ বেছি দিন নাই । এই যমদূতটোক কিবা কৰিব পাৰি নেকি চাবিচোন ।' আইতাকৰ চকু দুটা সেমেকি উঠিল । সি আইতাকৰ ঠাইত টোকোৰা এজনীক বিনাই থকা দেখিলে । ■■■
No comments:
Post a Comment