বেংকৰ কাষতে গাত লগালগিকৈ এ টি এমটো । দুটা দীঘলীয়া শাৰী । চাবোন পানীৰে হাত দুখন ধুই নিৰ্দিষ্ট দূৰত্ব বৰ্তাই থিয় হ'লোঁ এট টি এমৰ শাৰীত । লগত পত্নী, তেওঁ দুয়োটা শাৰীৰে বাহিৰৰ নাহৰজোপাৰ ছাঁত অকলশৰে থিয় হৈ আছে । মোক তেওঁ দেখি আছে, ময়ো তেওঁক দেখি আছোঁ । ঠিক আৰু এজনৰ পাছতেই এ টি এমলৈ যাব পাৰিম, তেনেতে সিটো শাৰীৰ পৰা ওলাই আহি এজনে আন কেইবাজনকো কলম এটা বিচাৰিলে; কোনোৱেই নিদিলে । মোৰ ওচৰ পোৱাত পকেটৰ পৰা কলমটো উলিয়াই তেওঁক দিলোঁ । তেওঁ মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে ফৰ্ম এখন পূৰাই মোৰ পৰা নিয়া কলমটো ঘূৰাই দিবলৈ মোৰ ওচৰলৈ আহিল, হঠাৎ পত্নীৰ চকুলৈ মোৰ চকু গ'ল । তেওঁৰ চকুযুৰি যেন চকু নহয়, জ্বলন্ত অগ্নিপিণ্ড । মই মানুহজনক হাঁহি এটা মাৰি ক'লোঁ,'কলমটো আপোনাকে উপহাৰ দিলোঁ ।' ■■■
